شمارهٔ ۷۷

غزلیات

بما پیداست حسن طلعت ذات
صفات و ذات را مائیم مرآت

بیا نور تجلی بین ز موسی
که موسی میرسد از طور و میقات

بتحقیق و یقین دیدم رخ دوست
گذشتم از همه تقلید و طامات

دو عالم یار و غیر او خیالست
مشو جانا گرفتار خیالات

بعالم مهر رویش گشت تابان
نماید پرتو حسنش ز ذرات

میان عاشق و معشوق وصلست
مگو زاهد ز هجران این خرافات

عصا برکف مرو این ره چو کوران
چو حق ظاهر چه محتاجی به آیات

سخن ز آفات راه عشق کم گو
که راه عاشقان را نیست آفات

چنان مست لقای اوست عاشق
که نه حالات داند نه مقامات

شدم آخر حریف شاهد و می
بیمن دولت پیر خرابات

ز ما اسرار عرفان جوی و تحقیق
مپرس از ما اسیری از کرامات

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}