رباعی شمارهٔ ۵۸ مولانا | کتاب رباعیات

غم خود که بود که یاد آریم او را
در دل چه که بر خاک نگاریم او را

غم باد امید لیک بس بیمغز است
گر سر ننهد مغز برآریم او را