رباعی شمارهٔ ۲۲۶

رباعیات

باران به سر گرم دلی بر میریخت
بسیار چو ریخت، جست در خانه گریخت

پر میزد خوش بطی که آن بر من ریز
کاین جان مرا خدای از آب انگیخت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}