رباعی شمارهٔ ۵۶۷

رباعیات

این صورت آدمی که درهم بستند
نقشی است که در تویلهٔ غم بستند

گه دیو گهی فرشته گاهی وحشی
این خود چه طلسم است که محکم بستند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}