رباعی شمارهٔ ۱۷۶۴ مولانا | کتاب رباعیات

ای یار گرفتهٔ شراب آمیزی
برخیزد رستخیز چون برخیزی

می‌ریز شراب را که خوش می‌ریزی
چون خویش چنین شدی چرا بگریزی