رباعی 321 | ای عشق مگر مایه بود آمده ای

ای عشق مگر مایه بود آمده ای
کز سر تا پا تمام سود آمده ای

نقصان به تو از چشم بد کس مرساد
کارایش دکان وجود آمده ای