شمارهٔ ۲۸۰

غزلیات

ایکاش که چون موی ابر روی تو افتم
چون پیچ و شکن در خم گیسوی تو افتم

تو باده خوری، مست به پهلوی من افتی
من باده خورم، مست به پهلوی تو افتم

گاهی تو از اینسوی بدانسوی من افتی
گاهی من از این سوی بدان سوی تو افتم

آهوی تو بیدام شود رام بیک جام
من شیر شوم در پی آهوی تو افتم

اینها طمع خام و خیالات محال است
این بس که بدنیال سگ کوی تو افتم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}