شمارهٔ ۳۵۷

غزلیات

کشته ی اشک بسمل نازم
از شهیدان عشق ممتازم

بویی از عشق می دهد رنگم
بی سخن فاش می شود رازم

چه قدر ها فروتنی دارم
خاکساری است او ج پروازم

می برد دل به بازی از دستم
باز دل می دهد به صد نازم

مهر و مه چون جرس فغان سازند
نورس از ناله فلک سازم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}