شمارهٔ ۳۶۱

غزلیات

نسیم گل چه کنم چیست نکهت سمنم
که گرد راه تو باشد عبیر پیرهنم

جدا از آن الف قامت و بنفشه ی خط
زبان مار شود سرو و سبزه در چمنم

به پیچ و تاب غم عشقت از طپیدن دل
در آب آیینه گرداب شد غبار تنم

مگر در آینه ی داغ سینه جلوه گری
که شعله زار تجلی است جیب پیرهنم

ادا کنم چوحدیثی ز شوخی نگهش
زبان خامه ی مژگان اوست هم سخنم

طلوع صبح گریبان کیست بزم افروز
که پر شداز گل خورشید جیب انجمنم

زبان شکوه نمی بندم آنقدر نورس
که تا نهد ز لب خویش مهر بر دهنم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}