شعر 36 | شمیم نافه میدهد نسیم جویبارها

شمیم نافه میدهد نسیم جویبارها
گذشته آهوی ختن مگر ز کوهسارها

شنیده بوی فرودین مگر ز باد عنبرین
بلب گرفته ساتکین ز لاله جو کنارها

اگر نه نرگس چمن کشیده بادۀ کهن
چرا خزد بخویشتن چو کهنه میگسارها

پیام وصل گل مگر شنیده بلبل سحر
که کرده باز ناله سر بدور شاخسارها