شعر 58 | گر مرا راه گدائی بسر کوی تو بود
گر مرا راه گدائی بسر کوی تو بود
تا ابد دست من و حلقۀ گیسوی تو بود
سر دروئی مکن ایدوست که از فتنۀ عشق
پشت گرمی من ار بود بپهلوی تو بود
گر مرا راه گدائی بسر کوی تو بود
تا ابد دست من و حلقۀ گیسوی تو بود
سر دروئی مکن ایدوست که از فتنۀ عشق
پشت گرمی من ار بود بپهلوی تو بود
{{ metaLine }}
موردی نیست.
کتابخانهٔ آنلاین شعر فارسی است؛ هر شاعر صفحهٔ خودش را دارد و فال حافظ جداست.
از منو یا صفحهٔ فال حافظ یک غزل کامل تصادفی باز میشود.
از فهرست همین صفحه یا جعبهٔ جستجو.
{{ poet.description }}
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ card.plain_text }}
{{ falShareMsg }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ easyReadI + 1 }} / {{ couplets.length }}
{{ line }}
پایین، چپ یا فاصله: بیت بعد · بالا یا راست: بیت قبل · خروج: بستن
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}