امیر پازواری

شعر 223 | گوهر گلهْ دیمْ بنّه ته هماسّه لوئه

گوهر گلهْ دیمْ بنّه ته هماسّه لوئه

امیر گته کهه، ته گُو کزْا نَچُوئهْ

سی سالهْ بالْغمهْ، انتظارمهْ خُوئه

هلاگلهْ باغْ‌رهْ چنگْ (چَکْ) ندامه گُوئهْ