امیر پازواری

شعر 58 | حیاتِه تِنِه نُومُ و نباته ته خِشْ

حیاتِه تِنِه نُومُ و نباته ته خِشْ

ویهارِهْ تنه دیم وُ پَئیزهْ ته کَشْ

ته دیمْ نقره‌یِ پاکه، طلای بیغَشْ

ماهیمِه، تِنِهْ دُومْ دَکِتِمِهْ، کنارْکَشْ

منْ بمردِه روزُ تختْ‌رِهْ شِنِهْ سِراکَشْ

شه مَعْجَر رِهْ کَفِنْ، سَر تا پا کَشْ

دِگارْدِنْ کَفِنْ لٰاره، هٰادِهْ دِتاخِشْ

گَرْوَرِنْ دوزخْ، بَلْ نَنِمایِهْ آتَشْ