امیر پازواری

شعر 60 | ته جا اَرْبه شیر و هیر بَووُ سوُرِوَشْ!

ته جا اَرْبه شیر و هیر بَووُ سوُرِوَشْ!

درامّه به شیر و هیر و گیرِ ما تِرِهْ کَشْ

اگر گِلْگُونْ آتِشْ بَوّه ته لُویِ خِشْ

دَرْاِمّه به آتِشْ وُ دِمِّهْ تَشْ‌رِهْ خِشْ

اَوی تو دَکِتِهْ مه دِلْ‌رِهْ آتَشْ وَشْ

چِتی که کَفِهْ سُوته چَچی‌رِهْ آتَشْ

دُوسْ! مه مِرْدِنْ ورنَووئه (نبوا) تره خِشْ،

منه دِچِشِ اوُ، سَنْگِسْتُونْ بَوی لِشْ