شعر 102 | هندیمه مَسّه تُرکچشْ و سری من
هندیمه مَسّه تُرکچشْ و سری من
قربون شُومّه ته قَدّره سر تا به پی من
ای گلْ دسته ته مهره ورزمْ تا کی من؟
به ملکِ عَدْمْ شُومّه در آرزی من
سی وار بَوتمهْ ته چیره خجیره زی من
عاشقِ ته چیرُومهْ سر تا به پی من
اونْ جان که یکی دارمه گر دارم سی من
هاکرد بَووُنم، مَسّه چشِ فدی من
تعبیر شما از این فال
نظر شما برای دیگران و برای بهتر شدن تعبیر خیلی مهم است. چند جمله بنویسید.
هنوز نظری تأیید نشده. اول شما بنویسید.
{{ c.body }}