امیر پازواری

شعر 141 | نازکْ بدِنِهْ مه دوسْ، نباته لُوئه

نازکْ بدِنِهْ مه دوسْ، نباته لُوئه

طوطی سخنْ، هر نکته، حیاتِ اُوئه

ته یاسهْ منه روشنه روزْ سییوئه

ناصبر و قرار وُ آروم وُ نا خُوئهْ

چکّهْ چکّهْ زلفِ عرقْ یا گلوئهْ؟

یا اویِ حیٰاتِ چشمهْ، ته دلُوئهْ

دهّونْ که تنهْ چونْ حقّه‌یِ پرْ اُوئهْ

یا قُوتِ مه جا نهْ که ته پیشْ گروئهْ