امیر پازواری

شعر 145 | وَرْفِ لَختهْ وارنه، دوستْ گته ویهاره

وَرْفِ لَختهْ وارنه، دوستْ گته ویهاره

ای ورفِ سَرِ جا، همه جا دیاره

هر جا مشکه روش نیشته، عطّار بی‌کاره

مه وَرْ وَلگهْ ریز و تنه وَرْ ویهاره

مه تن بسوته، دلْ ز غمْ مه پر باره

صَدْ اشتر قطار کشی، تمومْره باره

یارونْ، برارونْ! کنین زمن کناره

ترسّمه عشقِ بَلْ بئیرهْ شماره