امیر پازواری

شعر 149 | سُورهْ جارْ، تنه وارنگِ بُو خجیره

سُورهْ جارْ، تنه وارنگِ بُو خجیره

ته غنچهْ دهونِ گفت‌وگو خجیره

تنها نه همینْ ته خُلق و خُو خجیره،

نه سر تا به پا، مه چشمِ سو، خجیره

مشتری سؤالْ، تاقِ ابرو خجیره

به دشتِ ختا، خَیْلِ آهو خجیره

ته گلْ ورقِ سلسلهْ مو خجیره

ته باغِ بهشتِ رنگ و بو خجیره