شعر 171 | ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچه
ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچه
هزارْعاشقِ خُونْ به اُونجه، دریجه
امیر گنه: مه سرخهْ گِلْ دَستیجهْ!
دیوْ ره نَرْسهْ سودا کنهْ پری جهْ
کاری نَکنْ که دلْ به ته جٰا برَنجهْ
کاریها کنْ که دُوستْ به ته جا بغَنْجهْ
تو اُونْ پَرییی که دیوْ ته جه وریجهْ
روا نیهْ دیوْ سودا کنهْ پری جه
تعبیر شما از این فال
نظر شما برای دیگران و برای بهتر شدن تعبیر خیلی مهم است. چند جمله بنویسید.
هنوز نظری تأیید نشده. اول شما بنویسید.
{{ c.body }}