امیر معزی

غزل 49 | سنبل است آنکه تو از لاله برانگیخته‌ای

سنبل است آنکه تو از لاله برانگیخته‌ای

یا بنفشه است‌ که بر طرف چمن ریخته‌ای

یا بر آن عزم‌ که اسلام مرا کفر کنی

پرده کفر ز اسلام در آویخته‌ای

ای برآمیخته هر روز یکی رنگ دگر

این چه رنگ است که امروز بر آمیخته‌ای

تا که بر لعل و شکر بیخته‌ای‌ گرد عبیر

خاک بر روی همه خسته‌دلان بیخته‌ای

چه بلایی تو که از بهر تبه کردن دل

روی بنموده و دل برده و بگریخته‌ای

نه همانا که به صد سال توانند نشاند

این خصومت که تو امسال برانگیخته‌ای