شمارهٔ ۲۸ امیرعلیشیر نوایی | کتاب مقطعات

فانیا گر شادیت باید طمع بگسل ز خلق
زانکه از رنج طمع دل را رسد هر دم غمی

گر بود در خاطرت رازی فرو خور دم مزن
چون ز ابنای زمان ممکن نباشد محرمی

بایدت از عالم آزادی برو آزاده باش
زانکه باشد عالم آزادگی خوش عالمی