قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۴ - مدح سلطان سنجر انارالله برهانه

قصاید

ای جهان را عدل تو آراسته
باغ ملک از خنجرت پیراسته

حلقهٔ شبرنگ زلف پرچمت
روزها رخسار فتح آراسته

در دو دم بنشانده از باران تیر
هرکجا گرد خلافی خاسته

خسروان نقش نگین خسروی
نام را جز نام تو ناخواسته

گنجها خواهان دستت زان شدند
کز پی خواهنده دادی خواسته

در بلاد ملک تو با خاک پیر
راستی باید ز خاک آراسته

ای به قدر و رای چرخ و آفتاب
باد ماه دولتت ناکاسته

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}