انوری

قطعه 337 | شعری بسان دیبهٔ زربفت بافتم

شعری بسان دیبهٔ زربفت بافتم

وانگه به سوی صدر مجیری شتافتم

عیب من اینکه نیستم از شعری سپهر

ورنه به فضل موی معانی شکافتم

گر پرسدم کسی که ز جودش چه یافتی

ای آفتاب جود بگویم چه یافتم؟