شمارهٔ ۳۶۰ - در عذر

مقطعات

ای همه سیرت تو هنگ و ثبات
چه کنم بی‌ثبات و بی‌هنگم

گر خطایی برفت بر قلمم
هست از آن شرم چون قلم رنگم

تا نگویی که شعر نیرنگیست
حاش لله نه مرد نیرنگم

از جهانی به تست فخرم و بس
گرچه هست از جهانیان ننگم

الحق الحق بدانچه کردستم
در خور هر عتاب و هر جنگم

چه شود از من این گران مشمر
هم تو دانی که بس سبک سنگم

بد مشو با من و مکن دل تنگ
که ز بد کرده نیک دلتنگم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}