اوحدالدین کرمانی

شعر 40 | لطف تو و قهر تو همیشه به هم است

لطف تو و قهر تو همیشه به هم است

لکن چو ضعیفیم به جان در ستم است

ای آنکه ز هیچ هر چه خواهی بکنی

با من همه آن کن که طریق کرم است