اوحدالدین کرمانی

شعر 110 | ای از تو خرابی سبب آبادی

ای از تو خرابی سبب آبادی

وای در غم تو هزار جان را شادی

در بندگیت از دو جهان آزادم

هرگز دیدی بنده بدین آزادی