اوحدالدین کرمانی

شعر 122 | آن را که فراموش نئی یادش کن

آن را که فراموش نئی یادش کن

پیوسته غم تو می خورد شادش کن

در عشق تو پیر گشت رنجش منمای

در بندگیت به مزد آزادش کن