اوحدالدین کرمانی

شعر 141 | تقدیر چو سابق است تعلیم چه سود

تقدیر چو سابق است تعلیم چه سود

جز بندگی و رضا و تسلیم چه سود

پیوسته زبیم عاقبت می سوزی

این کار چو بودنی است پس بیم چه سود