اوحدالدین کرمانی

شعر 170 | تا هست نشان گفت و گویی با تو

تا هست نشان گفت و گویی با تو

تسلیم نباشد سر مویی با تو

دل محرم راز کی شود تا داند

از دوستی دو کون مویی با تو