اوحدالدین کرمانی

شعر 248 | رخسار به خون دیده باید شستن

رخسار به خون دیده باید شستن

کانجا گل بی خار نخواهد رستن

با نیک و بد زمانه می باید ساخت

تا خود به چه زاید این شب آبستن