اوحدالدین کرمانی

شعر 97 | گر حکمت محض خواهی و علم اصول

گر حکمت محض خواهی و علم اصول

از لوح دلت بشوی این نقش فضول

گر بی تکرار علم حاصل نشود

پس عَلمنی چراست در شأن رسول