اوحدالدین کرمانی

شعر 117 | در راهش اگر به نیکنامی برسی

در راهش اگر به نیکنامی برسی

در بند زبان تا تو به کامی برسی

لبیک زاحرامگه صدق بزن

کن سعی خود آنگه به مقامی برسی