اوحدالدین کرمانی

شعر 120 | تا وسوسهٔ عشق مهیّا نشود

تا وسوسهٔ عشق مهیّا نشود

بی صدق و صفا عیش مهنّا نشود

دنیا ندهی زدست و دین می طلبی

این هر دو به یک جای مهیّا نشود