اوحدالدین کرمانی

شعر 31 | تا در پی آن فزون و این کم باشی

تا در پی آن فزون و این کم باشی

سودت همه آن بود که با غم باشی

بیهوده چه در غصّهٔ عالم باشی

می کوش که تا چگونه خرّم باشی