اوحدالدین کرمانی

شعر 112 | ای دل چو خراب گشتی آباد شوی

ای دل چو خراب گشتی آباد شوی

چون بندهٔ عشق گشتی آزاد شوی

مادام که شادی طلبی غمگینی

هرگه که به غم شاد شوی شاد شوی