اوحدالدین کرمانی

شعر 125 | هر چند که من به خویشتن می نرسم

هر چند که من به خویشتن می نرسم

وز محنت دل به شغل تن می نرسم

بر نامه و نامه بر حسدها دارم

کایشان به تو می رسند و من می نرسم