اوحدالدین کرمانی

شعر 131 | جانم شب و روز از تو نشان می طلبد

جانم شب و روز از تو نشان می طلبد

و احوال تو پیدا و نهان می طلبد

این طرفه که از هر که نشان می طلبم

او نیز چو من تو را به جان می طلبد