اوحدالدین کرمانی

شعر 167 | آن نقطه که در فقر نهان آوردند

آن نقطه که در فقر نهان آوردند

از بهر بسی زنده دلان آوردند

دیوان صفا که پنج نوبت می زد

افسوس که قومی به زیان آوردند