اوحدالدین کرمانی

شعر 177 | درویش به غم همیشه خرّم باشد

درویش به غم همیشه خرّم باشد

اندر ره فقر زخم مرهم باشد

گر درویشی تو بابلا خوش می باش

کس جای حدیث عافیت کم باشد