اوحدالدین کرمانی

شعر 200 | هر دل که درو مایهٔ تجرید کم است

هر دل که درو مایهٔ تجرید کم است

بیهوده همه عمر ندیم ندم است

جز خاطر فارغ که نشاطی دارد

دیگر همه هرچ هست اسباب غم است