اوحدالدین کرمانی

شعر 204 | ما را تو مدام دل به مستی ندهی

ما را تو مدام دل به مستی ندهی

وز هستی خویش تا نرستی ندهی

تا هستی و نیستیت یکسان نشود

باید که تو نیستی به هستی ندهی