اوحدالدین کرمانی

شعر 237 | بر خود چو نئی به بی تباهی منکر

بر خود چو نئی به بی تباهی منکر

بر ما چه شوی به بی گناهی منکر

انکار و ارادتت مرا یکسان است

خواهی تو مرید باش و خواهی منکر