اوحدالدین کرمانی

شعر 269 | ای دل عمری گذاشتی در پندار

ای دل عمری گذاشتی در پندار

وقت است که از خواب درآیی یک بار

رو کشتهٔ تیغ عشق شو در غم او

افسوس نباشد که بمیری مردار؟