اوحدالدین کرمانی

شعر 278 | ای دل تو بدین حال چرایی خشنود

ای دل تو بدین حال چرایی خشنود

کز عمر گذشته هیچ سود تو نبود

خود را دریاب اگر نه چون مایه برفت

بسیار بگویی تو که افسوس چه سود