اوحدالدین کرمانی

شعر 25 | با فاقه و فقر همنشینم کردی

با فاقه و فقر همنشینم کردی

بی مونس و بی یار [و] قرینم کردی

این مرتبهٔ مقرّبانِ در تُست

آیا به چه خدمت این چنینم کردی