اوحدالدین کرمانی

شعر 47 | دل را نفسی زمهر تو نگزیرد

دل را نفسی زمهر تو نگزیرد

جز مهر تو جانم زجهان نپذیرد

من زنده بدان شدم که پیشت میرم

پیشم میراد آنک نه پیشت میرد