اوحدالدین کرمانی

شعر 70 | هر چند چو خاک ره عَناکش باشی

هر چند چو خاک ره عَناکش باشی

ور باد جفای دَهر ناخوش باشی

زنهار زدست ناکسان آب حیات

بر لب مچکان گرچه در آتش باشی