اوحدالدین کرمانی

شعر 117 | گر پنهان کرد عیب اگر پیدا کرد

گر پنهان کرد عیب اگر پیدا کرد

منّت دارم ازو که بس برجا کرد

تاج سر من خاک کف پای کسی است

کاو چشم مرا به عیب من بینا کرد