اوحدالدین کرمانی

شعر 22 | تا گرد بهانه خواجه تا کی گردی

تا گرد بهانه خواجه تا کی گردی

از گرم رَوان خوب نباشد سردی

با نیکان نشسته بد می باشی

با بد بنشین و نیک باش ار مردی