اوحدالدین کرمانی

شعر 28 | بامدعیان چو آب و آتش مامیز

بامدعیان چو آب و آتش مامیز

چون باد زخاک تا توانی برخیز

خواهی که چو خاک آب رویت نبرند

چون باد سبک مباش و چون آتش تیز